Adres:
ul. Profesorska 3
80-856 Gdańsk
tel. 58 301 15 95

e-mail: klasztor@karmel.gdansk.pl

Numer konta:
Zakon OO Karmelitów - klasztor ----- 13 1020 1811 0000 0002 0071 8429

 

 

w dni powszednie
7.00, 18.00

w niedziele i święta
8.00, 10.00, 12.00, 18.00

 

Intencje mszy św można zamówić w zakrystii kościoła przed lub po mszy św. a w ciągu dnia w klasztorze. Wejście od ul. Profesorskiej 3 lub od ul. Wielkie Młyny.

Aktualności

» archiwum aktualności

5 sierpnia 2019

7 sierpień 2019 r.

7 sierpnia
ŚW. ALBERT Z TRAPANI, prezbiter
ŚWIĘTO
Albert degli Abbati urodził się w Trapani na Sycylii w XIII w. Do niedawna trwały zacięte spory między mieszkańcami miast Trapani a Erice, bo zarówno jedni, jak i drudzy uznawali go za swojego ziomka. Jako ulubieniec matki Albert za młodu wstąpił do klasztoru karmelitańskiego w rodzinnym mieście, spędzając okres formacji na ćwiczeniu się w cnotach. Był podziwiany nie tylko jako wybitny przykład czystości i modlitwy, ale również jako płomienny kaznodzieja i słynny cudotwórca. Mawia się, że podczas oblężenia Messyny w cudowny sposób dostarczył mieszkańcom zapasy żywności. Przebywał w klasztorze w Trapani w roku 1280 oraz 1289. W 1296 r. został prowincjałem Sycylii. Zmarł w Messynie 7 sierpnia niepewnego roku, być może 1307.
Kult
Jego kult rozpoczął się krótko po śmierci i bardzo się rozszerzył. Był jednym z pierwszych świętych czczonych w Zakonie, gdzie wkrótce został uznany za „ojca”, wraz z innym sycylijskim świętym – św. Aniołem z Licaty.
Już w 1346 r. istniała w Palermo kaplica poświęcona Albertowi, a liczne kapituły generalne, począwszy od roku 1373, zalecały staranie się o jego kanonizację. W tym celu gromadzono fundusze na potrzebne wydatki. W 1405 r. Prowincja toskańska postanowiła uczcić kapitułę roku następnego in festo divi Alberti (co w końcu nastąpiło 24 czerwca). Kapituła generalna, zwołana w Bolonii w roku 1411, ustanowiła jego święto 7 sierpnia z rytem zdwojonym i oficjum z tekstów wspólnych o wyznawcach, dopóki nie będą zatwierdzone teksty własne. Ponadto z tych samych akt kapitularnych wynika, iż oficjum własne zostało przygotowane wcześniej. W 1420 r. kolejna kapituła generalna zarządziła, by w każdym klasztorze Zakonu znajdował się obraz Błogosławionego „namalowanego z promieniami”.
W 1457 r. na zlecenie przeora generalnego, Jana Soretha, Kalikst III zezwolił ustnie na ten kult liturgiczny, który później bullą Coelestis aulae militum z 31 maja 1476 r. uroczyście potwierdził Sykstus IV. Stopień obchodów święta św. Alberta zmienił się później na zdwojony II klasy. Obecnie, po reformie kalendarza i tekstów własnych Soboru watykańskiego II, stopień obchodów to święto.
Kapituła generalna roku 1498 ustanawiała, że codziennie przy Nieszporach i Jutrzni miano wspominać św. Anioła i Alberta, „ojców Zakonu”. Taki zwyczaj był przestrzegany już od jakiegoś czasu, jednakże w sposób dowolny. W 1524 r. postanowiono, że na pieczęci kapituły generalnej mają obok Maryi znaleźć się św. Jan Chrzciciel po prawej i św. Albert po lewej stronie. Co więcej, przeor generalny Mikołaj Audet (1523-1562) chciał, by w każdym kościele Zakonu znajdował się jego ołtarz. Także św. Teresa od Jezusa i św. Maria Magdalena de’ Pazzi miały wielkie nabożeństwo do tego Świętego.
Karmelici bosi włączyli święto św. Alberto do swoich pierwszych hiszpańskich tekstów własnych (Segowia 1598) z rytem zdwojonym i oktawą. W tekstach włoskich zaś z roku 1609 z rytem II klasy i oktawą. Oktawę zniesiono w 1909 r., a ryt stał się zdwojony w 1913.
Obecnie w tekstach własnych gałęzi bosej zreformowanych po Soborze watykańskim II obchód figuruje jako wspomnienie obowiązkowe.
Obchód liturgiczny
Teksty liturgiczne są własne. Poniżej przywołamy komentarz do nich autorstwa P. Possanziniego.
„Porządek Mszy ma na celu uwypuklenie cech zakonnika, karmelity oraz dobroczyńcy
ludu.
Antyfona na wejście przywołuje słowa Ps 36,30-31, wiążąc je ze szczegółem śmierci
Świętego z dawnej legendy (czyli w razie wątpliwości obecnych, którą mszę wybrać – o
męczenniku czy wyznawcy – Aniołowie zaintonowaliby antyfonę o wyznawcy), i wprowadza
w tematykę sprawiedliwości.
W kolekcie Świętego przywołuje się jako wiernego sługę Najświętszej Maryi Panny
oraz przykład czystości i modlitwy. Pierwszy tytuł przysługuje mu jako karmelicie,
zakonnikowi poświęconemu Maryi: służąc Zakonowi, służył Matce Bożej; drugi – ponieważ
Zakon zawsze czcił go za czystość, a na obrazach ukazywano go z lilią w ręku.
Pierwsze czytanie mszalne (Iz 59,6-12), wzięte z tekstów wspólnych o pełniących dzieła
miłosierdzia, wybrano ze względu na sławę cudotwórcy, która towarzyszyła Świętemu tak za
życia, jak i po śmierci. Drugie czytanie (proklamowane tylko tam, gdzie obchodzi się
uroczystość), które wspomina słowa św. Pawła do Koryntian o posłudze głosiciela Ewangelii
(2Kor 4,1-6), ukazuje Alberta jako wielkiego kaznodzieję w wielu miejscach na Sycylii.
Psalm responsoryjny (Ps 1) rozwija wątek sprawiedliwego (wspomniany już w
antyfonie), umieszczając go w «domu Pana», gdzie odnajduje się obfitość pomocy duchowych.
Śpiew przed Ewangelią (Mt 5,8) podkreśla raz jeszcze cnotę, dzięki której Świętego
przedstawia się z lilią.
Ewangelia (Mk 10,17-30), w której Jezus wzywa młodzieńca do podążania z nim,
przywołuje pokonane przez Alberta trudności ze strony ojca przy wstępowaniu do Karmelu.
Podobnie antyfona na komunię (Mt 19,27-29) związana jest z jego życiem zakonnym,
dla którego wyrzekł się imienia i rodzinnego bogactwa.
Hymny Liturgii godzin pochodzą z tekstów wcześniejszych, lecz zostały przejrzane i
poprawione przez benedyktyna o. Anselma Lentiniego.
W Godzinie czytań pierwsza lekcja (2Kor 4,1-17) powtarza po części pierwsze czytanie
mszalne, dodając fragment o udrękach głosicieli Ewangelii oraz nagrodzie, którą otrzymają od
Chrystusa Pana. Drugie czytanie to fragment szóstego rozdziału «Ognistej strzały» Mikołaja
Francuza mówiący o duchu kontemplacyjnym karmelitów, z którego wypływają, według
potrzeb, praca apostolska i dobro ludu Bożego. Dobrze wyraża ono dzieło Alberta – człowieka
modlitwy, z której czerpał moc nauczania.
W prośbach z Jutrzni przyzywa się Świętego ze względu na jego niewinność, cuda oraz
charyzmat przełożonego i moderatora życia zakonnego. W prośbach Nieszporów przypomina
się o jego orędownictwie także za mniszki życia kontemplacyjnego, gdyż te pochodzące z
naszego Zakonu wybrały go sobie za swojego patrona” (Possanzini).

-----------------------------------------------------------


9 sierpnia
ŚW. TERESA BENEDYKTA OD KRZYŻA,
dziewica, męczennica i patronka Europy
ŚWIĘTO (POZA EUROPĄ – WSPOMNIENIE DOWOLNE)
Edyta Stein urodziła się we Wrocławiu 12 października 1891 r. w rodzinie żydowskiej.
Znana już w niemieckim środowisku kulturowym jako asystentka filozofa Edmunda Husserla
i zapalona poszukiwaczka prawdy, odnalazła ją dzięki lekturze autobiografii św. Teresy od
Jezusa. Nawróciła się na katolicyzm w 1922 r. Przez kilka lat prowadziła wymagający apostolat
świecki jako pisarka i mówczyni w ojczyźnie i za granicą. W 1933 r. wstąpiła do Karmelu
bosego w Kolonii, obierając imię Teresa Benedykta od Krzyża. Z powodu prześladowań
nazistowskich przeciwko Żydom schroniła się 1938 r. w Holandii, w Karmelu w Echt. Tam 2
sierpnia 1942 r. została resztowana przez nazistów i razem z innymi Żydami deportowana do
Auschwitz, gdzie zamordowano ją w komorze gazowej niedługo po przyjeździe. Jej ciało
zostało spalone w piecu krematoryjnym. Kobieta o wyjątkowej inteligencji i kulturze
pozostawiła po sobie niezliczone dzieła filozoficzno-teologiczne przeniknięte olbrzymią dozą
mistyki.
Kult
Proces kanonizacyjny rozpoczęty w 1962 r. zakończył się wydaniem dekretu o cnotach
heroicznych i męczeństwie 26 stycznia 1987 r. Edyta Stein została beatyfikowana przez Jana
Pawła II 1 maja 1987 r. podczas jego podróży apostolskiej do Niemiec, a następnego roku przez
tego samego papieża ogłoszona świętą i współpatronką Europy.
Kongregacja ds. Kultu Bożego 20 listopada 1987 r. zezwoliła Zakonowi O.Carm na
umieszczenie wspomnienia dowolnego Błogosławionej w kalendarzu własnym w dniu 9
sierpnia. Zakon OCD po kanonizacji Stein zmienił rangę obchodu ze wspomnienia na święto z
tekstami własnymi. Wraz z mianowaniem Świętej patronką Europy wszyscy karmelici na tym
kontynencie są zobowiązani do celebracji tego dnia jako święta.
Obchód liturgiczny
Liturgia pochodzi z tekstów wspólnych o męczennicy. We wspomnienie dowolne
tekstami własnymi są kolekta oraz drugie czytanie Godziny czytań. Teksty świąteczne to te
przeznaczone dla Zakonu Karmelitów Bosych.
W kolekcie wyróżnia się odniesienie do duchowości żydowskiej: przywoływany jest
„Bóg naszych ojców” i prosi się Go o „wytrwanie w wierności przymierzu”,
przypieczętowanemu krwią Chrystusa. Uprasza się również o nieustanne szukanie Go,
najwyższej Prawdy.
W Godzinie czytań druga lekcja wzięta jest z pism Świętej, gdzie pozdrawia krzyż,
naszą jedyną nadzieję.          

                                                [    tłumaczenie:  br. Ozeasz  ]

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
38 0.15386486053467